پله‌ای که در تصویر مشاهده می‌شود، نمونه‌ای شاخص از طراحی معاصر در معماری داخلی است؛ پله‌ای که نه‌تنها نقش ارتباطی بین طبقات را ایفا می‌کند، بلکه خود به‌عنوان یک المان معماری مستقل در فضا عمل می‌کند. طراحی آن به‌گونه‌ای است که در نگاه اول، حس معلق بودن و سبکی را به بیننده منتقل می‌کند.

هندسه و فرم حرکتی

از نظر فرم حرکتی، این پله در دسته پله‌های U شکل قرار می‌گیرد. مسیر حرکت پله پس از طی یک بازو، در پاگرد میانی تغییر جهت داده و ادامه مسیر به‌صورت موازی با مسیر اولیه انجام می‌شود.

طراحی مینیمال

زبان طراحی این پله کاملاً مینیمال و مدرن است. خطوط صاف، سطوح یکدست و حذف جزئیات اضافی باعث شده تمرکز بصری روی فرم کلی پله و ترکیب متریال‌ها قرار بگیرد. در این طراحی، پله به‌جای پنهان شدن در فضا، به یک عنصر شاخص و چشمگیر تبدیل شده است.

متریال و ترکیب مصالح

در این پله از سه متریال اصلی استفاده شده است:

• چوب برای کف‌پله‌ها که گرما و حس طبیعی را به فضا تزریق می‌کند
• فلز برای سازه‌ی اصلی که وظیفه تحمل بار و ایجاد استحکام را بر عهده دارد
• شیشه سکوریت شفاف برای جان‌پناه که بدون ایجاد مانع بصری، ایمنی را تأمین می‌کند

ترکیب این سه متریال، تعادل دقیقی بین استحکام سازه‌ای و ظرافت بصری ایجاد کرده است.

حس فضا و نور

شفافیت نرده‌های شیشه‌ای، باعث عبور آزادانه نور در فضا شده است. به همین دلیل، پله نه‌تنها مانعی برای نور طبیعی ایجاد نمی‌کند، بلکه به روشن‌تر و دلبازتر دیده شدن محیط کمک می‌کند. انعکاس نور روی کف براق فضا نیز این حس سبکی را تشدید کرده است.

جایگاه پله در معماری فضا

در این پروژه، پله صرفاً یک مسیر عبور نیست؛ بلکه به‌عنوان محور بصری فضا عمل می‌کند. جانمایی پله در مرکز دید، استفاده از شیشه شفاف و طراحی معلق کف‌پله‌ها باعث شده نگاه بیننده به‌طور طبیعی به سمت آن هدایت شود.